donderdag 10 november 2016

Een duidelijk signaal

Wat een verschil tussen 2008 en nu. November 2008: de charismatische Barack Obama wordt president van Amerika. Na het sombere tijdperk Bush breekt een tijd van hoop aan. De herovering van de Amerikaanse droom kan beginnen. Een herovering die deels lukt, denk maar aan ‘Obamacare’. Anderzijds blijft de kloof tussen arm en rijk groot.
November 2016. Hillary Clinton lijkt met haar politieke ervaring dé kandidaat om de populistische Donald Trump te verslaan. Maar juist door die ervaring ziet de ontevreden burger haar als lid van de politieke elite. Een elite die te ver afstaat van de gewone man. Zo triomfeert Trump. En dat ondanks al zijn dubieuze uitspraken tijdens de campagne.
Nu is het afwachten hoe het Amerika onder Trump vergaat. Velen leven tussen hoop en vrees. Komt er iets van zijn economische plannen terecht? Krijgen illegalen en moslims het zwaarder? Doet Amerika qua duurzaamheid een stap terug? En wat gaan we merken van Trumps buitenlandbeleid? 
Ondertussen spreekt Geert Wilders van een ‘patriottistische lente’. Ik zou eerder van een winter spreken. Plat populisme loont, dat blijkt. Niet alleen in Amerika, maar ook hier: de PVV scoort immers hoog in de peilingen. En toch, het signaal is duidelijk. Een grote groep mensen voelt zich door de politiek in de steek gelaten. Het is aan de politiek om te zorgen dat die mensen zich gehoord voelen. En snel. Onze verkiezingen zijn alweer in maart.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten